Blog

De eerste les…in shock

Gezonde spanning wanneer ik in de auto zit naar Houten. Dit is de locatie waar de opleiding plaats vindt. De eerste drie modules duren 1,5 jaar. De laatste drie nog eens 1,5 jaar. (Dus voorlopig blijf ik lekker bloggen;)

Door Covid-19 is de groep klein, heel prettig. We zijn een gemêleerd gezelschap. Mensen uit de hulpverlening en mensen die daar (nog) niets mee doen, maar wel ervaringsdeskundigen zijn. Ik behoor zelf tot de laatst genoemde.

Zoals het gaat bij een eerste les: voorstelrondje en wat “ regels” betreft de lessen en uiteraard de privacy. Natuurlijk wordt er ook gevraagd waarom je deze studie wilt doen.

Waarom wil ik deze studie doen? Zoals ik al eerder vertelde in mijn eerste blog. Mensen vertellen verhalen. Ik heb heel heel heel veel vrouwen op mijn stoel, ik mag ze adviseren over haar, make-up en styling. Maar naast dat vrouwen mij verhalen vertellen, voel ik die verhalen ook. Dat is mijn extra zintuig, denk ik. Toch vind ik dat ze zelf met hun verhalen moet komen. Want als ik er naar vraag, vind ik, dat ik dit alleen kan doen als ik professioneel er meer van af weet. (Of dat écht zo is, zal vast blijken tijdens mijn opleiding:) Door te schrijven over mijn opleiding en mijn ervaring hoop ik dat zij zich vrij voelen om het te delen.

De eerste les is toch een soort van shock voor mij.
Niet alleen de cijfers doen mij schrikken: 1 op de 5 vrouwen hebben seksueel misbruik of seksueel geweld meegemaakt.
Maar wat nog meer indruk op mij maakt is een van de eerste zinnen uit het boek.
“ Seksueel misbruik is een aanslag op de ziel en brengt schade toe tot op celniveau”
“ Het treft alle facetten in het leven”
De volgende stelling die daarop volgt is eveneens een heftige, dit heb ik nooit geweten:
“ Op het moment dat seksueel misbruik plaatsvindt, komt het slachtoffer in een shock en vervolgens treedt de dader figuurlijk naar binnen. Vanaf dat moment neemt de dader de macht over.”

Vervolgens is het dus een lange weg voordat de dader “jou” verlaat.
En daar is de studie onder andere op gericht. Hoe begeleid je slachtoffers deze weg te doorlopen.
Bizar om te constateren dat tot die tijd de keuzes en beslissing die je maakt in je leven beïnvloed zijn/worden door de dader.

Zelf denk ik dat de gevolgen van dit trauma zo heftig en groots zijn, dat dit bijna niet te bevatten is , voor slachtoffer en voor niet-slachtoffer van seksueel misbruik. De impact die het op je leven heeft is niet voor te stellen.

Uitspraken als “ Het is al zo lang geleden, je moet het ondertussen wel een plek gegeven hebben” gaan echt niet zomaar op.

Het heeft niets met tijd te maken, het heeft niets te maken met hoe vaak of hoe heftig jouw ervaring is.

Laat we dit onderwerp niet geheimzinnig benaderen. Hoewel ik echt wel begrijp waarom dit wel gebeurd.

Ik kijk uit naar de volgende les.

Liefs Mascha

Hoe ver kun je gaan...

november 25, 2020