Het is haat-liefde. Althans, zo heb ik het zelf ervaren en ook bij de stellen die ik/wij in de praktijk zien.De uitdrukking ‘bij de buren is het gras altijd groener’ gaat over wat je ziet. Letterlijk ziet aan de buitenkant van een relatie. Maar de vuile was hangt men natuurlijk niet buiten. Dat is wat er binnen de muren gebeurt. En dan hebben we ook nog de onderstroom en daar zat voor mij de haat-liefdeverhouding in de liefdesrelatie.

Er doet zoveel meer mee dan wat je allemaal ziet en voelt aan de buitenlaag. De ervaring is dat mensen met (seksueel) trauma elkaar vaak vinden op een trauma. Dat betekent dat je elkaars behoeften heel goed snapt. Je voelt het zo goed aan van de ander. De zogenaamde soulmates. Een half woord is genoeg. En het is natuurlijk heel fijn als je aan de behoeften van een ander kan voldoen, want je krijgt (vaak) dan ook heel veel terug waar je heel erg naar snakt. (wij noemen het in de traumaseksuologie stoeltje ½;)

Maar omdat het hier over voelen gaat, worden de woorden niet allemaal uitgesproken, want ja, je had al aan een half woord genoeg.

Wat als je ineens andere behoeften krijgt, in aandacht, in luisteren, in misschien wel geïrriteerd mogen zijn, of zelfs boos?

Hoe kan het dat er een barstje komt in jouw soulmategevoel? Dit gebeurt doordat er iets gebeurt in het leven. Want het leven zit vol verrassingen. Er gaat iemand dood, er wordt een kindje geboren, je gaat verhuizen… het maakt eigenlijk niet uit wat.

Een van de twee wordt daardoor geraakt in de onderstroom, in oud zeer, zoals onverwerkt verdriet, in eenzaamheid of oude boosheid, verontwaardiging. Ook dit kan van alles zijn. Er verandert iets in het innerlijke construct van een beschadigd (trauma)mens.

En dan vallen alle delen van jouw innerlijke construct niet meer op dezelfde plek.

Je gaat hulp zoeken en dan ga je open. Er komt ruimte voor andere emoties, gevoelens, behoeften, boosheid, verdriet… van alles wat er niet mocht of kon zijn en wat onbewust ergens lag te wachten om ooit een keer naar buiten te mogen komen.

En hoe ziet dat eruit in jouw liefdesrelatie? Kan jouw partner dit dragen? Wordt hij/zij geraakt op iets ouds van hem/haar? Hoe is zijn/haar construct zich gaan mee- of tegenbewegen?

Daar zat de haat-liefde voor mij. Als je elkaar niet meer kan zien, horen of vinden. Overleven, geen pijn voelen omdat gewoonweg praten niet lukte, was weggaan. Soms letterlijk en soms figuurlijk.

Herken jij jullie dynamiek?

Wil je meer weten over coaching of over het stoeltje 1/2 ? Laat het mij weten via mascha@maschavanreenen.nl