Vreemdgaan wordt vaak gezien als verraad aan de ander…
Vreemdgaan wordt vaak gezien als verraad aan de ander.. maar laat ik het eens belichten vanuit een traumabril. Wat gebeurt er met het innerlijke construct bij degene die vreemdgaat?reemdgaan met een ander vs. vervreemd raken van je authentieke zelf.
En dat gemis proberen op te vullen via een ander.
Ik ken het zelf. Als je mijn boek hebt gelezen, was ik in mijn jongere jaren een ster in vreemdgaan. De zin “seks is maar seks” was mij ook niet vreemd. Overigens is deze overtuiging heel lang een deel van mijn zijn geweest. Ik dacht het, ik leefde het en ervaarde het echt zo.
In mijn praktijk kom ik ook veel mensen tegen die vreemdgaan, die willen ontdekken, die het saai vinden zoals het nu is of die in een patroon zitten waarvan zij denken dat het echt hun zijn is. “Dit ben ik nou eenmaal, zo doe ik nou eenmaal.” Ik veroordeel het overigens niet hoor. Maar ik neem wel dingen waar. Het is niet fout. Dan kom je geen stap verder.
Veel mensen gaan niet vreemd omdat ze bewust willen kwetsen, maar omdat ze ergens onderweg zichzelf zijn kwijtgeraakt. Ze verlangen naar gezien, gehoord en geliefd worden. Wanneer dit ontbreekt, misschien al in de basis van de opvoeding of het gezin van herkomst, kan het al heel vroeg zijn dat de aandacht van een ander voelt als een soort levenslijn. Waar ik aandacht krijg, ben ik, voel ik.
Vreemdgaan kan ook een herhaling van oude patronen zijn. Bij seksueel trauma kan seksualiteit en seks losgekoppeld raken van veiligheid en verbinding. Seks wordt dan geen uitdrukking van intimiteit, maar een manier om pijn te verdoven van gemis. Het kan ontladen en je rust geven, omdat je voelt dat je in onrust leeft. Vreemdgaan kan een vorm van verslaving worden. Niet een verslaving aan de andere persoon, maar aan het gevoel: die verlichting, geliefd voelen en gehoord worden.
Herkenbaar uit mijn leven, en ik kan je vertellen dat ik dat toen uiteraard niet wist. Ik vond er van alles van, maar wat het echt was, waarom ik het deed, kon ik nog helemaal niet bij. Seksueel misbruik had hier in ieder geval in mijn hoofd helemaal niets mee te maken.
In het vreemdgaan kunnen zelfs onbewust de “pinnen” uit het seksueel misbruik een rode draad worden: het lichaam herhaalt wat het kent, zelfs als dat schadelijk is. Niet omdat iemand dat wil, maar omdat het zenuwstelsel zoekt naar iets vertrouwds. Wat bekend is, wat veilig voelt, maar de onveiligheid van toen is. Het is de macht terughalen uit de onmacht van toen.
In mijn boek en bij het educatietheater De Rode Loper beschrijf ik mijn eerste keer misbruik in de auto. De kwartjes vielen pas tientallen jaren later: in het vreemdgaan herhaalde ik de scène uit het misbruik. In de auto.
Als we naar vreemdgaan kijken vanuit de traumabril, is het geen teken van te veel verlangen, maar juist van een tekort: een tekort aan veilige verbinding met zichzelf. Zolang dit ongezien blijft, zal het blijven zoeken naar de herhaling. En de bevestiging buiten zichzelf zoeken.
Werkelijke heling begint bij nieuwsgierigheid. Wat zoek ik? Welke pijn wil ik niet onder ogen komen? Zonder schaamte of schuldgevoel durven kijken. Want schaamte en schuldgevoel verhinderen jouw reis naar helen.
Wanneer je weer leert om jezelf te bewonen, het eigen lichaam te voelen en grenzen te herkennen, kan de drang naar vreemdgaan verdwijnen.
Gaat iedereen vreemd die een trauma heeft? Nee, zeker niet. Er zijn ook andere manieren om de macht terug te pakken, of andere patronen die je ontwikkeld hebt.
Iedereen die vreemdgaat, is dat omdat er trauma zit?
De mensen die bij mij komen wel. En ik zie niet alleen mensen die zelf seksueel misbruikt zijn. Ook wel mensen waarbij moeder of oma – dus misbruik in de familielijn – misbruikt zijn. Of dat ze in een huis zijn opgegroeid waar een seksueel misbruiker woont.
En dan zie je gedragingen die hetzelfde zijn als bij iemand die wel zelf seksueel misbruikt is.
80% van de mensen die seksueel misbruikt zijn, of waarbij het in de familielijn zit, hebben een verwarring in seksualiteit, en daar kan vreemdgaan een van de gevolgen van zijn.
Wil jij mijn verhaal lezen? www.maschavareenen.nl voor mijn boek Verloren Seconde. Zoals een therapeut zegt: menselijk geschreven, het neemt je mee en is helpend voor iedereen die op seksualiteit vastloopt. Een “feest” van herkenning.
Liefs Mascha
Heb je vragen vul gerust het contactformulier in.
28 februari is er weer een eendaagse over traumaseksuologie. Ben je erbij?
2 april staan wij weer met DE RODE LOPER in Roden. Kaarten zijn nu verkrijgbaar via derodeloper.info
