Bij mij was het een patroon. En bij de mensen die bij mij komen ook. Vaak met hetzelfde probleem en dezelfde gevolgen. Ze willen het oplossen, maar niet naar de kern kijken. Behalve als die kern niet te heftig is. En eerlijk? Ik snap het. Al dat ‘werk aan jezelf’gedoe… dat past gewoon niet bij je.

Elke keer dat ik voelde dat er iets was, wisselde ik van baan, van functie, begon ik voor mezelf en had tig projecten, ideeën, cursussen… noem maar op. Want daar ging ik goed op, dat paste ook beter bij mij. Dacht ik, voor een korte tijd uiteraard. (Mijn denken was trouwens veel beter dan voelen.)

Ik rende natuurlijk helemaal niet weg voor gevoel en voor mijn verleden met seksueel misbruik was allang opgelost. Daar zat de onrust natuurlijk niet. Voelen was trouwens voor zweefteven, dit was jarenlang mijn uitspraak. Mijn favoriete 90ties overtuiging. Door zo’n mantra kom je ook nooit bij je probleem natuurlijk 😉

Totdat je NIET MEER KUNT en je het idee hebt dat je alles stuk maakt om je heen… dan moet je iets.

En dit zie ik bij mijn klanten keer op keer, keer op keer:

• Ze beginnen telkens opnieuw, in dezelfde richting, met gevolg: dezelfde ellende
• Het échte probleem wordt genegeerd (niet willen zien)
• Ze draaien op een overlevingsstrategie die allang niet meer werkt
• Oh, en… al veel coaching gedaan. Die gaat precies tot daar waar te handelen is.

En dan: energie lekt, intern slaat de paniek toe en die paniek projecteren ze op hun omgeving – gezin, klanten.
Het resultaat? Uitgeput, uitvallen op je werk en naar alles en iedereen.
Reputatieschade (Jij kon toch alles?) die vond ik ook wel een dingetje. Nu ben ik een kwetsbare vrouw, ik was altijd ‘die sterke’.

Tipje van mij: zolang je dus in dezelfde patronen blijft hangen, blijf je in die cirkel rondrennen. Soms moet je gewoon durven kijken naar wat er écht gebeurt. En serieus nemen dat jouw verleden invloed heeft op handelen en denken in het heden.

Hoe sta ik er dan nu bij? Sinds ik in 2020 intensief mij heb laten coachen, een opleiding tot traumaseksuoloog ben gaan doen, mijn boek heb afgemaakt en al mijn shit heb aangekeken, want er was nog meer dan ik dacht, ben ik gekomen tot vrijheid, tot mijn kern, en de zin van het leven. (het kost wat, maar dan heb je ook wat. Echt een levenscadeau allemaal)

En mijn energie stroomt zonder dat ik neerval. Mijn relaties zijn echt. Mijn band met mijn kinderen is puur, open en liefdevol, tot de max. De liefde is fijn. Ook met de relaties die ik stuk heb gemaakt. Dat kun je ook helen, vind je dat?

Ik zweef nog steeds niet, maar het eindelijk voelen is een verademing. Dat zeggen mijn coachklanten ook over mij. Gelukkig ben je niet zweverig, maar leer je mij wel voelen. En dat is precies wat mijn boek en mijn coaching doen. Jip en Janneke taal, simpele verwoordingen en uitleggen maar wel raak. (en het raakt echt)

Wil jij mij als jouw begeleider in dit proces. Stuur mij een DM voor het jaarprogramma.

Liefs Mascha